Najwięcej milionerów – który kraj ma ich najwięcej?

Jeśli przez „najwięcej milionerów” rozumiemy liczbę osób posiadających majątek netto w wysokości co najmniej 1 mln dolarów amerykańskich, to najwięcej takich osób mieszka w Stanach Zjednoczonych. To najbardziej standardowe i mierzalne kryterium stosowane w międzynarodowych raportach o majątku prywatnym. W najnowszych porównywalnych danych obejmujących cały świat lider wyraźnie wyprzedza resztę stawki, choć kolejność dalszych miejsc zależy już od dynamiki cen aktywów, kursów walut i struktury oszczędności gospodarstw domowych. Trzeba jednak od razu dodać, że nie jest to ranking „najbogatszych społeczeństw” ani „najwyższego poziomu życia”, lecz zestawienie liczby osób spełniających konkretny próg majątkowy.

Stany Zjednoczone mają najwięcej milionerów według kryterium liczby osób z majątkiem netto powyżej 1 mln USD

W tym artykule przyjmuję definicję używaną w globalnych raportach majątkowych banków i firm doradczych: milioner to osoba dorosła posiadająca majątek netto przekraczający 1 mln USD. Majątek netto oznacza aktywa finansowe i niefinansowe pomniejszone o zadłużenie, przeliczone na dolary amerykańskie.

Jako główne źródło przyjmuję raport Global Wealth Report 2024 przygotowany przez UBS, oparty na danych za 2023 rok. To obecnie jedno z najbardziej rozpoznawalnych i metodologicznie spójnych światowych zestawień dotyczących prywatnego majątku gospodarstw domowych. Dla części kontekstu wykorzystuję też publikacje Henley & Partners oraz New World Wealth z 2024 r., ale sam ranking opiera się na jednym, porównywalnym źródle.

Według tej metodologii pierwsze miejsce zajmują Stany Zjednoczone. Ich przewaga nad drugim krajem jest bardzo duża i wynika zarówno z wielkości gospodarki, jak i rozmiaru rynku kapitałowego oraz wysokiej wyceny aktywów finansowych.

Co mierzy ten ranking i jak interpretować jego wyniki

Ranking pokazuje liczbę dorosłych osób, których majątek netto przekracza 1 mln USD. To nie jest liczba gospodarstw domowych, nie jest to też średni majątek mieszkańca ani mediana majątku. W praktyce oznacza to, że kraj z wielką populacją i rozbudowanym rynkiem aktywów może mieć bardzo wielu milionerów, nawet jeśli przeciętny obywatel nie należy do zamożnych.

Zakres geograficzny obejmuje państwa świata, dla których dostępne są porównywalne dane majątkowe. W rankingu liczy się liczba osób, a nie udział milionerów w populacji. Z tego powodu duże państwa mają naturalną przewagę nad małymi centrami finansowymi.

Jednostką wyniku są milionerzy liczeni w tysiącach osób, przy czym w tabeli podaję wartości w milionach osób dla zachowania czytelności i porównywalności. Próg 1 mln USD jest progiem nominalnym, a więc zależy od kursu dolara, cen akcji, cen nieruchomości oraz poziomu zadłużenia.

Interpretacja powinna być ostrożna. Wysoka pozycja nie oznacza automatycznie, że kraj ma najwyższy dobrobyt społeczny, najniższe ubóstwo czy najbardziej egalitarną strukturę majątku. Ranking mierzy koncentrację osób przekraczających określony próg majątkowy, a nie jakość życia całej populacji.

Ranking najwięcej milionerów – który kraj ma ich najwięcej?

Najwyżej sklasyfikowane państwa – co stoi za ich wynikiem?

Stany Zjednoczone

USA są zdecydowanym liderem rankingu ekonomicznego dotyczącego liczby milionerów. Skala przewagi jest ogromna: kraj ma ich ponad trzykrotnie więcej niż drugie w zestawieniu Chiny.

Decydują o tym trzy czynniki. Po pierwsze, Stany Zjednoczone mają bardzo dużą populację dorosłych. Po drugie, są centrum globalnego rynku kapitałowego, a wysoka kapitalizacja amerykańskich spółek giełdowych sprzyja wzrostowi majątku prywatnego. Po trzecie, relatywnie szeroki udział klasy średniej i wyższej w inwestowaniu emerytalnym oraz funduszach inwestycyjnych zwiększa liczbę osób przekraczających próg 1 mln USD.

Chińska Republika Ludowa

Chiny zajmują drugie miejsce, ale dystans do USA pozostaje bardzo duży. Mimo ogromnej liczby ludności i wielkości gospodarki liczba milionerów jest wyraźnie niższa niż w Stanach Zjednoczonych.

To efekt innej struktury majątku. W Chinach większe znaczenie niż w USA ma rynek nieruchomości, a słabszy rozwój prywatnych aktywów finansowych ogranicza szybki przyrost dolarowych milionerów. Dodatkowo przeliczenie majątku na USD oznacza, że kurs juana ma znaczenie dla końcowego wyniku.

Francja

Francja zajmuje trzecie miejsce, co dla części odbiorców może być zaskoczeniem. Ten wynik pokazuje, że liczba milionerów nie zależy wyłącznie od wielkości PKB, ale także od wyceny nieruchomości i skumulowanego majątku gospodarstw domowych.

Francuskie gospodarstwa mają relatywnie duży udział majątku mieszkaniowego i finansowego, a koszt mieszkań w wielu regionach podnosi wartość aktywów netto. To nie znaczy jednak, że Francja należy do najbardziej egalitarnych państw świata pod względem majątku.

Japonia

Japonia utrzymuje się w ścisłej czołówce dzięki wysokim oszczędnościom prywatnym i dużej liczbie zamożnych gospodarstw domowych. Istotne znaczenie ma też skala gospodarki oraz długo kumulowany majątek starszych pokoleń.

Jednocześnie pozycja Japonii może się zmieniać wraz z kursem jena. Ponieważ próg milionera jest wyrażony w dolarach amerykańskich, osłabienie jena może zmniejszać liczbę osób przekraczających próg nawet bez zmiany ich realnej pozycji w kraju.

Niemcy

Niemcy są największą gospodarką Europy według nominalnego PKB w Unii Europejskiej, ale w rankingu liczby milionerów plasują się za Francją i niewiele za Japonią. To dobry przykład, że ranking milionerów i ranking gospodarek świata mierzą coś innego.

Niemiecki wynik wspiera wysoka stopa oszczędności, silny sektor przedsiębiorstw i stosunkowo duża liczba zamożnych rodzin. Z drugiej strony strukturę majątku ogranicza mniejszy niż w części państw zachodnich udział własności mieszkaniowej.

Zjednoczone Królestwo

Wielka Brytania jest ważnym centrum finansowym, a Londyn pozostaje jednym z kluczowych światowych ośrodków zarządzania majątkiem. To przekłada się na wysoką liczbę milionerów.

Trzeba jednak pamiętać, że pozycja kraju bywa wrażliwa na zmiany kursu funta i cen aktywów finansowych. W rankingach tworzonych przez inne instytucje Wielka Brytania bywa czasem pokazywana nieco inaczej, zależnie od przyjętej definicji rezydencji i źródeł majątku.

Kanada i Australia

Oba kraje mają mniejsze populacje niż państwa europejskie z czołówki, ale bardzo wysoki poziom majątku prywatnego. Duże znaczenie mają rozwinięte rynki nieruchomości, stabilne instytucje i wysoki poziom akumulacji aktywów emerytalnych.

To jednocześnie kraje szczególnie wrażliwe na korekty cen mieszkań. Silny wzrost nieruchomości może szybko zwiększać liczbę milionerów, lecz odwrócenie trendu może równie szybko obniżyć wynik.

Najważniejsze różnice między liderami zestawienia

Największa różnica występuje między Stanami Zjednoczonymi a Chinami. To nie jest niewielka przewaga, lecz przepaść liczona w wielu milionach osób. USA mają kilka równoległych przewag: większą wartość rynku akcji, silniejszą pozycję dolara jako waluty odniesienia, wyższy poziom inwestowania prywatnego i długą historię kumulacji majątku finansowego.

Różnice między miejscami od trzeciego do szóstego są już znacznie mniejsze. Francja, Japonia, Niemcy i Zjednoczone Królestwo tworzą grupę państw o porównywalnej skali milionerów, choć każde dochodzi do tego wyniku inną drogą: Francja przez majątek mieszkaniowy, Japonia przez oszczędności, Niemcy przez stabilną akumulację kapitału, a Wielka Brytania przez usługi finansowe i globalne centrum majątkowe.

Jakie czynniki wpływają na pozycję kraju w rankingu milionerów

• Wielkość populacji dorosłych – duże kraje mają przewagę liczebną.
• Ceny aktywów finansowych – hossa giełdowa zwiększa liczbę milionerów szybciej niż wzrost płac.
• Ceny nieruchomości – szczególnie ważne w państwach, gdzie mieszkania stanowią główny składnik majątku.
• Kurs walutowy wobec dolara – osłabienie waluty krajowej może obniżyć liczbę dolarowych milionerów.
• Poziom zadłużenia gospodarstw domowych – wysoki dług obniża majątek netto.
• System emerytalny i udział inwestycji kapitałowych – fundusze emerytalne i akcje podnoszą majątek netto części klasy średniej.
• Polityka podatkowa i dziedziczenie – wpływają na akumulację majątku w długim okresie.

Jak zmieniały się pozycje w czasie

Dane historyczne z kolejnych edycji raportów UBS i wcześniej Credit Suisse pokazują, że USA od lat pozostają światowym liderem pod względem liczby milionerów. Zmienia się natomiast skala przewagi oraz kolejność dalszych miejsc.

W ostatnich latach duże znaczenie miały dwa zjawiska. Pierwsze to silne wzrosty cen akcji, szczególnie w USA. Drugie to wahania kursów walut i korekty na rynkach nieruchomości, które wpływały na kraje europejskie i azjatyckie. W praktyce oznacza to, że pozycja państwa może się zmienić nawet bez gwałtownej zmiany dochodów ludności.

Wyniki mogą ulec zmianie po kolejnej aktualizacji, bo raporty majątkowe korzystają z szerokiego zestawu szacunków, rachunków narodowych, danych ankietowych oraz modeli rozkładu majątku. Rewizje historyczne są więc możliwe.

Porównanie z alternatywnymi sposobami mierzenia tego samego zagadnienia

To samo pytanie można mierzyć na kilka sposobów, ale nie wolno tych miar utożsamiać.

Liczba milionerów a udział milionerów w populacji

W liczbie bezwzględnej wygrywają duże państwa, przede wszystkim USA i Chiny. Jeśli jednak mierzyć udział milionerów w populacji dorosłych, dużo wyżej wypadają małe, bardzo zamożne kraje i centra finansowe, takie jak Szwajcaria czy Luksemburg. To zupełnie inny ranking.

Liczba milionerów a średni majątek na dorosłego

Kraj może mieć wielu milionerów i jednocześnie nie być liderem średniego majątku na osobę. Średnia jest mocno podnoszona przez najbogatszych, dlatego lepiej mówi o niej jako o mierze ogólnego zasobu majątku niż sytuacji typowego mieszkańca.

Liczba milionerów a mediana majątku

Mediana majątku pokazuje poziom majątku osoby „ze środka” rozkładu. To użyteczna miara, jeśli chcemy wiedzieć, jak zamożny jest przeciętny obywatel, a nie ilu ludzi przekroczyło wysoki próg 1 mln USD. Ranking według mediany może wyglądać zupełnie inaczej niż ranking liczby milionerów.

Ograniczenia danych i metodologii

Najważniejsze ograniczenie polega na tym, że majątek prywatny nie jest obserwowany tak bezpośrednio jak np. PKB czy inflacja. Dane trzeba częściowo szacować na podstawie bilansów narodowych, ankiet majątkowych, statystyk bankowych i modeli rozkładu zamożności.

Drugie ograniczenie to wpływ kursu dolara. Osoba może być milionerem w jednym roku i przestać nim być w kolejnym wyłącznie z powodu zmiany kursu walutowego, mimo że jej realna sytuacja krajowa się nie zmieniła.

Trzecie ograniczenie dotyczy wyceny nieruchomości i firm prywatnych. Przy słabszej płynności rynku takich aktywów ich wartość jest bardziej niepewna niż wartość aktywów giełdowych. Dodatkowo różne źródła mogą inaczej klasyfikować rezydencję podatkową, majątek ukryty za granicą albo strukturę zadłużenia.

Wreszcie, różne raporty mogą podawać odmienne liczby milionerów, bo stosują inne definicje: liczbę osób, liczbę gospodarstw domowych, majątek płynny bez nieruchomości albo pełny majątek netto. To nie musi oznaczać błędu, lecz różnicę metodologiczną.

Mity i nieporozumienia

• Najwięcej milionerów nie oznacza automatycznie najwyższego poziomu życia całego społeczeństwa.
• Kraj z największym PKB nie zawsze ma najwyższy udział milionerów w populacji.
• Milioner w tym rankingu to osoba z majątkiem netto, a nie z rocznym dochodem 1 mln USD.
• Wysoka liczba milionerów może współistnieć z dużymi nierównościami majątkowymi.
• Spadek miejsca w rankingu nie musi oznaczać zubożenia obywateli; czasem wynika ze zmian kursów walut.
• Ranking milionerów nie jest rankingiem „najbogatszych państw świata” w sensie PKB na mieszkańca.
• Różne raporty o milionerach mogą dawać różne wyniki, bo nie zawsze mierzą ten sam typ majątku.

Ciekawostki

• Stany Zjednoczone skupiają bardzo dużą część światowej populacji dolarowych milionerów.
• Francja wyprzedza w tym zestawieniu kilka gospodarek, które w debacie publicznej częściej kojarzy się z wielkim kapitałem.
• Japonia utrzymuje wysoką pozycję mimo wieloletniego niskiego tempa wzrostu gospodarczego.
• Kanada i Australia osiągają bardzo wysokie miejsca dzięki dużemu majątkowi prywatnemu przy relatywnie niewielkiej populacji.
• Włochy mają relatywnie silną pozycję majątkową gospodarstw domowych mimo umiarkowanej dynamiki PKB.
• Korea Południowa awansowała do grupy państw z ponad 1 mln milionerów dzięki szybkiemu wzrostowi aktywów prywatnych.
• W krajach o silnym rynku nieruchomości liczba milionerów może rosnąć szybciej niż dochody z pracy.
• Próg 1 mln USD jest łatwiejszy do przekroczenia w okresach wysokiej inflacji cen aktywów niż w okresach stabilnych wycen.

FAQ

Który kraj ma najwięcej milionerów?

Według danych za 2023 rok opublikowanych w Global Wealth Report 2024 najwięcej milionerów mają Stany Zjednoczone. Chodzi o liczbę dorosłych osób z majątkiem netto przekraczającym 1 mln USD.

Czy Chiny mogą wkrótce wyprzedzić USA?

Teoretycznie tak, ale obecnie dystans jest bardzo duży. Aby go zmniejszyć, Chiny musiałyby nie tylko dalej zwiększać prywatny majątek, lecz także poprawiać wyceny aktywów i utrzymywać korzystny kurs walutowy wobec dolara.

Czy milioner to osoba zarabiająca milion dolarów rocznie?

Nie. W tym rankingu milioner to osoba, której majątek netto przekracza 1 mln USD. Chodzi więc o stan posiadania po odjęciu długów, a nie o roczny dochód.

Dlaczego małe bogate kraje nie są na pierwszych miejscach?

Bo ranking mierzy liczbę osób, a nie ich udział w populacji. Małe państwa mogą mieć bardzo wysoki odsetek milionerów, ale w liczbach bezwzględnych przegrywają z dużymi gospodarkami.

Czy ten ranking pokazuje, gdzie żyje się najlepiej?

Nie. Ranking pokazuje tylko liczbę osób powyżej progu majątkowego. Nie mówi bezpośrednio o medianie majątku, kosztach życia, jakości usług publicznych, bezpieczeństwie socjalnym ani nierównościach.

Dlaczego w różnych źródłach liczba milionerów bywa inna?

Najczęściej dlatego, że źródła stosują inną definicję majątku. Jedne liczą pełny majątek netto, inne tylko majątek płynny, jeszcze inne gospodarstwa domowe zamiast osób. Znaczenie mają też różne kursy walut i rewizje danych.

Czy Polska znajduje się w światowej czołówce?

Nie w ścisłej czołówce liczby milionerów. Polska zwiększa prywatny majątek gospodarstw domowych, ale nadal ustępuje największym i najzamożniejszym gospodarkom pod względem liczby osób z majątkiem netto powyżej 1 mln USD.

Czy wyniki mogą się szybko zmienić?

Tak. Liczba milionerów może zmieniać się wraz z cenami akcji, nieruchomości, poziomem zadłużenia i kursem dolara. Dlatego każdy taki ranking trzeba czytać razem z rokiem danych i metodologią źródła.