Tjalling Koopmans (1910–1985) to holendersko-amerykański ekonomista, profesor Uniwersytetu Yale i badacz Cowles Commission, współtwórca analizy działalności i teorii optymalnego wzrostu.
Najważniejsze prace
Podczas II wojny światowej badał optymalne planowanie transportu morskiego. Rozwinął analizę działalności (activity analysis), czyli opis produkcji jako zestawu procesów, z których wybiera się najkorzystniejsze. W 1951 roku wydał pod swoją redakcją tom Activity Analysis of Production and Allocation.
W Three Essays on the State of Economic Science (1957) rozważał metodologię ekonomii. Badał też optymalny wzrost gospodarczy i tempo oszczędzania w długim okresie.
Nagroda Nobla 1975
Nagrodę otrzymał razem z Leonidem Kantorowiczem za wkład w teorię optymalnej alokacji zasobów. Obaj doszli do podobnych wyników niezależnie, po dwóch stronach żelaznej kurtyny.
Znaczenie dla ekonomii
Koopmans połączył ekonomię z matematyką optymalizacji. Jego prace są podstawą badań operacyjnych i współczesnych modeli wzrostu.